“गजल”

– उर्मिला न्यौपाने

रानीबनको बाँसुरीको धुन बिर्सिएर
सानो छँदा लगाएको गुन बिर्सिएर

खै कसरी चलेको छ त्यो जिन्दगी तिम्रो
बा-आमाले खुवाएको नुन बिर्सिएर

प्रदेशियौ किन तिमी नफर्किने गरि
लेकैभरी सेतै फुल्ने चुन बिर्सिएर

खै कसरी खुशी भा’छौ छक्क परेकी छु
हिरा पाउँदा लगाएको सुन बिर्सिएर

कहाँ गयौ नभनेरै सबै देखि लुकी
चिसो हुँदा न्यानो दिने ऊन बिर्सिएर।।

~ लम्की कैलाली ।