अरूलाई खनेको खाल्डोमा आफै परिन्छ

“अरूलाई खनेको खाल्डोमा आफै परिन्छ” भन्ने नेपाली उखान केवल एउटा भनाइ मात्र होइन, यो त जीवन र प्रकृतिको एउटा अकाट्य नियम हो।

अरूलाई बदनाम गर्न वा फसाउन झूटो सहारा लिने व्यक्तिले सुरुमा त आफू सफल भएको जस्तो ठानिएला, तर ढिलोचाँडो उसको आफ्नै चालबाजी उसैका लागि पासो बन्न पुग्छ।

जब कोही मान्छे अरूलाई कसरी तल खसाल्ने, कसरी फसाउने वा कसरी दुःख दिने भन्ने कुरामा मात्र आफ्नो ऊर्जा र समय खर्च गरिरहन्छ, तब उसले थाहै नपाई आफ्नै विनाशको बाटो तयार पारिरहेको हुन्छ।

सकारात्मक ऊर्जाको कमी:-

अरूको कुभलो चिताउँदा चिताउँदै मानिसको आफ्नै सोच्ने र बुझ्ने क्षमता नकारात्मक बन्दै जान्छ। त्यसले उसको आफ्नै प्रगति रोकिदिन्छ।

विश्वास र सम्बन्धको अन्त्य:- 

षड्यन्त्र गर्ने मान्छे ढिलो चाँडो समाज र आफ्ना मान्छेहरूमाझ नांगिन्छ नै। जब सत्य बाहिर आउँछ, तब ऊ एक्लो पर्छ र आफैं समस्याको चक्रव्यूहमा फस्छ।

समय र प्रकृतिको नियम:- 

समय र प्रकृतिले सबैको हिसाब बराबर राख्छ। अरूलाई दिएको सास्ती कुनै न कुनै रूपमा आफूतिरै फर्केर आउँछ, जसलाई हामी ‘कर्मको फल’ पनि भन्छौँ।

गलत गर्ने व्यक्ति आफ्नै कर्मको जालमा आफैं फस्न पुग्छ। अरूलाई फसाउने जाल बुन्नुभन्दा, आफैलाई अगाडि बढाउने र समाजमा सकारात्मक छाप छोड्ने बाटो रोज्नु नै सधैं बुद्धिमानी र सुरक्षित हुन्छ। किनकि समय बलवान् छ, यसले कसैलाई छोड्दैन।